Hokjes, kleurtjes, lettertjes, labels…

Twee weken terug was het de tweede keer dat ik een introductie van DISC heb gegeven aan collega’s en ook deze keer was dat eigenlijk echt superleuk. 

Ik ben zeker geen expert in DISC en ik ben eigenlijk allergisch aan hokjesdenken maar tegelijk is de realiteit dat het soms ook handig is om op basis van karikaturen enkele grote lijnen te gaan uitleggen. Tegelijk kan ik het niet laten om te zeggen dat het nog belangrijker is om te beseffen dat elke persoon uniek is met zijn eigen combinaties van karakter, opvoeding, achtergrond, opleiding, ervaringen en past dus per definitie niet in een hokje met nog een andere x% van de bevolking..

Hokjes en kleuren

DISC, Insights, MBTI zijn klassiekers in de bedrijfswereld om te gaan kijken hoe je communicatie in een team kan versterken. Dat kan zijn door een workshop of als deel van een teambuilding maar het doel is vooral om jezelf en de andere te leren inschatten op bepaalde karakteristieken en op die basis beter te gaan communiceren in de toekomst.

Laat ik heel kort DISC even uitleggen: DISC spreekt over vier kleuren/letters m.a.w. de D (rood) staat voor daadkrachtig en direct, de I (geel) voor interactief en inspirerende, de S (groen) voor stabiel en sociaal en tenslotte de C (blauw) voor conformerend en correct.  Wil je meer weten, kijk maar eens even online en je vind enorm veel websites/filmpjes/testjes hierover..

Iedereen heeft kenmerken van elke kleur in zich maar meestal zijn er een of twee kleuren die dominanter naar voren komen. Een uitgebreide DISC assessment geeft veel meer info dan gewoon de basis kenmerken (hoe reageer je in stress situaties, hoe zien andere mensen jou,..) maar zelfs gewoon door het denken in stereotypen kan je hier ook al iets mee doen.  

Bijvoorbeeld bij een manager die eerder naar rood (Daadkrachtig/Dominant) neigt zal jouw boodschap het beste overkomen, als je to-the-point, direct en vol zelfvertrouwen de grote lijnen uitlegt waar het om gaat. Wil je bij hem/haar dus iets gaan voorstellen en is rood niet jouw natuurlijke stijl, bereid je dan goed voor zodat je to-the-point kan gaan vertellen waar het om gaat. 

Anderzijds bij een collega die eerder naar geel (Interactief/Inspirerend) neigt kan je beter jouw boodschap als een verhaal gaan brengen, vol enthousiasme waarom iets zo’n goed idee is. Dit zal veel beter werken dan de to-the-point approach die je voor de manager zou gebruiken.

Labels

Naast vakjes en kleurtjes heb je ook nog labels. Labels zijn vaak zwart/wit en omvatten bepaalde karakteristieken die je wel of niet in jezelf herkent. Denk maar aan labels als hoogsensitief, beelddenker, creatieve generalist, hoogbegaafd, introvert, extravert,..

Net zoals bij de hokjes hierboven, is het ook hier weer belangrijk dat die labels jouw leven niet gaan beheersen maar dat ze jou een soort bril geven om jezelf even te observeren. Ik zie zo vaak situaties waar de labels een leven op zichzelf gaan leiden en als excuus gebruikt worden om bepaalde dingen niet te doen. Dan maakt een label jou passief, terwijl je het ook gewoon actief kan gaan gebruiken om jezelf te gaan benoemen en daarmee aan de slag gaat om jouw leven verder op te bouwen..

Een van de eerste labels die ik voor mezelf bekeken heb is ‘hoogsensitief’. Tijdens het lezen van het boek van Elaine Aron herkende ik zeker delen van mezelf in de omschrijving maar evenzeer ook andere absoluut delen niet.  Misschien ben ik de extraverte variant of gewoon de uitzondering – maar eigenlijk doet dat er niet toe, de label heeft zijn werk gedaan door mij een tijdelijke bril te geven om naar mezelf te kijken en te selecteren welke delen wel bij mij pasten en dat is meer dan genoeg – nu mag die bril weer af.

Zo heb ik de laatste jaren al meerdere brillen opgezet en afgezet om te kijken wie ik ben en wat ik graag doe. Een van de labels die mij nu nog intrigeren zijn die van beelddenker, creatieve generalist of alles in die richting, dus ik weet dat die bril zijn werk nog niet gedaan. Die blijft dan nog even in de schuif liggen om af en toe nog eens naar te kijken.. tot ik heb kunnen doorgronden wat ze voor mij betekenen en dan kan ik weer verder en mag de bril weg.

Maar diepte is ook belangrijk..

Zoals ik in het begin ook zei, ben ik eigenlijk allergisch voor hokjesdenken. Bovenstaande hokjes of labels hebben een hun waarde, en binnen mijn eigen zoektocht heb ik ze ook zeker bekeken maar ze blijven een hokje en op een bepaald moment bots je tegen de rand van dat hokje en moet je dat ook weer loslaten.

Dat is ook de reden waarom ik 200% achter de KernTalenten, omdat je geen label krijgt, omdat geen grenzen zijn, je bent wie je bent – punt. Iedereen heeft zijn eigen combinatie van talenten waardoor iedere persoon uniek is. Nog veel te weinig mensen geloven daarin – dat ze uniek zijn – dat de wereld wel degelijk op hen zit te wachten om hun unieke set van talenten in te zetten. Maar tegelijk is het ook niet gemakkelijk om in jezelf te geloven als je voelt dat jij anders denkt/voelt/doet dan jouw omgeving.

We leven in een maatschappij waar hokjes de norm zijn…

  • Eens je enkele jaren een job doet, wordt het heel moeilijk om over te schakelen – hoewel alle boekjes zeggen dat innovatie net ontstaat door verschillende kennis samen te voegen?
  • Vaders worden nog vaak raar bekeken als ze ouderschapsverlof nemen om bij hun gezin te zijn – hoewel er geen betere spiegel van jezelf is dan veel tijd met je kinderen te spenderen.
  • Intelligentie wordt nog steeds gelijk gesteld met de hoeveelheid kennis en feiten die je kan reproduceren – maar is dat wel een juiste definitie, want wat met mensen die super creatief zijn, snel van denken, een enorm probleem oplossend vermogen hebben..
  • Uiterlijke zaken als een stijl van kapsel of kleding bepalen nog vaak een eerste indruk – alsof iemand in t-shirt en jeans of ‘erger’ met tatoos niet de persoon kan zijn die je zoekt.
  • Laat staan de alle hokjes en percepties rond religie, politiek, nationaliteit,..

Overal zijn er hokjes en het vraagt moed om de hokjes die jou persoonlijk tegenhouden te gaan doorbreken. Maar eerst moet je weten wie je bent, wat je wilt en de hokjes die jou tegenhouden gaan zien – want vaak zijn we zo geconditioneerd dat we ze zelfs niet eens meer zien.

Neem de tijd om jezelf te leren kennen, door hokjes & labels te bekijken maar vergeet vooral ook niet in de diepte te gaan onder die hokjes door. Doe je dit via KernTalenten – super -, doe je dit op een andere manier – even goed, zolang je het maar op jouw manier doet!

Waarvoor sta jij met plezier elke morgen op?

Heb jij een duidelijke missie in je leven? Weet je wat je graag doet en waar je goed in bent? Of ben je, net als ik enkele jaren geleden, nog op zoek naar antwoorden op die vragen…

Mama worden was bij mij de trigger om ineens bewust te worden van hoe snel de tijd voorbijraast. Hoe grote stukken van de dag op automatische piloot voorbijgingen. En ik steeds minder energie kon opbrengen voor ‘in mijn ogen nutteloos werk’ – daar zal het enorme slaaptekort wel iets mee te maken hebben. Ik begon mezelf af te vragen wat ik dan wel wou gaan doen, waar ik dan wel energie van kreeg en ook hoe ik mijn kinderen wou gaan opvoeden en welke waarden ik wou meegeven. Een overvloed aan vragen, maar nog geen duidelijke richting en de start van een zoektocht naar mezelf…

‘Zelfkennis is het begin van alle wijsheid’ zeggen ze dan wel eens. Klinkt goed, alleen hoe kom je aan die zelfkennis?

Wel, zo’n zoektocht vraag tijd. Tijd om na te gaan waarom je beslissingen in het verleden genomen hebt. Tijd om te praten met anderen over hoe jij bepaalde dingen vanzelfsprekend vindt en anderen die net uniek aan jou vinden. En tijd om te bepalen waar je naartoe wil gaan.

Ik vergelijk het graag met een ontdekkingsreis waar je nieuwe vrienden ontmoet,  af en toe eens mag meesurfen op de kennis van anderen en bepaalde binnenwegen leert kennen waardoor er vanzelf een glimlach op jouw gezicht verschijnt.

Denk maar aan Frodo van Lord of the Rings, die had ook veel vrienden, de wijsheid van Gandalf, een onzichtbare mantel, een grote dosis moed en 3 enorm lange films nodig om zijn doel te bereiken.

Wat je op weg kan helpen is het vinden van een landkaart of een kader waardoor je de dingen kan gaan bekijken. Er zijn talloze ‘testen’ die je kan doen om op relatief korte tijd dat kader te bepalen – en de KernTalentenmethodiek is daar een van. Van sommigen methodieken kan je kortere online-varianten vinden en laten jou zo al proeven hoe ze in elkaar zitten, voor anderen zoals de KernTalentanalyse is dat niet het geval en is een persoonlijk gesprek de enige manier.

Welke manier je ook kiest, het is vooral belangrijk er een als basis te kiezen die bij je past en de juiste focus heeft. Maar hoe weet je dat nu?

Ik kan uiteraard niet zeggen wat dat voor jou is, ik kan alleen maar zeggen waarom ik 200% achter de KernTalentenmethodiek sta:

  • De neutrale basis: Je kindertijd is een tijd waarin je nog puur jezelf bent en je doet wat je graag doet, vrienden kiest die iets gemeenschappelijk hebben en er maar heel weinig invloed is van je omgeving. Met andere woorden je huidige perceptie van jezelf (die mogelijks aangeleerd is) heeft hier geen invloed op, want we baseren ons op effectief gedrag.
  • Geen hokjes: Er zijn geen hokjes, geen kleuren, geen vergelijkingen met gemiddelden waarin je verdwijnt in de massa. Er is enkel de unieke samenstelling van jouw 23 KernTalenten die zegt wat jouw aard is, waar jouw potentieel en intrinsieke motivatie ligt.

Ken jij jezelf al goed genoeg om te weten welke queeste bij jou past? Misschien bestaan er in realiteit geen kleine hobbits, onzichtbare mantels of wandelende bomen maar in een tijd waar alles steeds sneller gaat en de maatschappij zoveel van ons verwacht, mag je gerust jouw creativiteit gebruiken om jouw persoonlijk doel te bepalen en een plek te vinden in de toekomst.